Uithuisplaatsing
Een kinderbeschermingsmaatregel waarbij een kind uit huis wordt geplaatst in een pleeggezin of instelling.
Een uithuisplaatsing is een kinderbeschermingsmaatregel waarbij een kind tijdelijk buiten het gezin wordt geplaatst, in een pleeggezin, gezinshuis of residentiële instelling. Een uithuisplaatsing kan worden uitgesproken als de thuissituatie zodanig onveilig is dat de ontwikkeling van het kind ernstig wordt bedreigd. De kinderrechter beslist op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming of het Openbaar Ministerie. Een machtiging uithuisplaatsing geldt maximaal één jaar en kan worden verlengd.
“Na het onderzoek van de Raad besloot de kinderrechter tot uithuisplaatsing in een pleeggezin.”
Bron: Art. 1:265b BW
Hulp nodig bij uw scheiding?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze familierecht-specialisten. Wij spreken uw taal.